ရာဇ၀င္ထဲက ေခြးသူရဲေကာင္းမ်ား
သခင့္ကို သစၥာေစာင့္သိတာ၊ သခင္ကို ဘယ္ေတာ့မွ
သစၥာမေဖာက္တာ၊ အႏြံအတာခံတာ ဘယ္သူလဲလို႕ လက္ညိႈးထိုးျပရမယ္ဆိုရင္ သုနေကၡာ ေခြးကေလးေတြကိုသာ
လက္ညိႈးထိုးရမွာပါ။ ရာဇ၀င္ထဲမွာလည္း သူတို႕ေလးေတြရဲ႕
ၾကီးမားတဲ့ စြမ္းေဆာင္ရည္ေတြေၾကာင့္ ဂုဏ္ျပဳခံခဲ့ရတဲ့ ေခြးေလးေတြ မနည္းလွပါဘူး။ ဒီထဲက တစ္ခ်ိဳ႕ကို ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။
တပ္ၾကပ္ၾကီး စတက္ဘီ
စတက္ဘီကေတာ့ သမိုင္းတစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ ဂုဏ္ျပဳတံဆိပ္ေတြ အမ်ားဆံုးရရွိခဲ့တဲ့ ေခြးစစ္သားေလးပါ။ ဂုဏ္ျပဳခံရတာမွ တပ္ၾကပ္ၾကီးရာထူးအထိကို သူ႕ကို ခ်ီးျမွင့္ခဲ့တာ။ ဒီလိုမ်ိဳး ေခြးထဲမွာ တပ္ၾကပ္ၾကီး ရာထူး ရခဲ့တာ သူတစ္ေကာင္ပဲ ရွိတယ္။ စတက္ဘီဟာ ေခြးဘီလူးနဲ႕ တယ္ရီယာ စပ္ထားတဲ့ေခြးကေလးပါ။ အသံက်ယ္က်ယ္နဲ႕ ေဟာင္တတ္တဲ့ ေခြးကေလးေပါ့။ စတက္ဘီ ေခြးစစ္သားျဖစ္လာပံုကလည္း အဆန္းသား။ သူ႕ သခင္ဘယ္သူလည္း၊ သူဘယ္ကလာသလဲ ဘယ္သူမွ မသိပါဘူး။ တစ္ေန႕ေတာ့ New Haven က ေယးလ္စစ္ေလ့က်င့္ကြင္းမွာ စစ္သားေတြ စစ္ေရးေလ့က်င့္ေနတုန္း စတက္ဘီတစ္ေကာင္ ေလ့က်င့္ေရးကြင္းထဲ၀င္လာျပီးေတာ့ ဟိုစပ္စပ္၊ ဒီစပ္စပ္နဲ႕ ေလ့က်င့္ေရးကြင္းထဲက ရာထူးအဆင့္မေရြး စစ္သည္ေတြအားလံုးနဲ႕ မိတ္ဖြဲ႕ျပီး ေနာက္ပိုင္းေတာ့ စစ္သည္ေတြရဲ႕ အခ်စ္ေတာ္ ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ စစ္သည္ေတြ စစ္ေျမျပင္ထြက္ေတာ့ ေရာဘတ္ ကြန္ရိြဳင္း ဆိုတဲ့ တပ္ၾကပ္တစ္ေယာက္က စတက္ဘီကို သေဘၤာေပၚကို ၀ွက္ျပီး တင္ေဆာင္ခဲ့တာပါ။ ဒီလိုနဲ႕ စတက္ဘီဟာ အေမရိကန္ရဲ႕ ပထမဆံုး ေခြးစစ္သည္
ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။
၁၉၁၈ ဧျပီလမွေတာ့ စတက္ဘီတစ္ေယာက္ ေရွ႕တန္းစစ္ေျမျပင္မွာ ဒဏ္ရာရခဲ့ပါတယ္။ တပ္ဆုတ္ေျပးတဲ့ ဂ်ာမနီစစ္သည္တစ္ေယာက္ ပစ္လိုက္တဲ့ လက္ပစ္ဗံုးေၾကာင့္ စတက္ဘီရဲ႕ ေရွေျခေထာက္မွာ ဒဏ္ရာရခဲ့ပါတယ္။ သူ႕ကို ေနာက္တန္းကို ျပန္ပို႕ခဲ့ျပီးေတာ့ ကုသေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒဏ္ရာက ျပန္ေကာင္းေတာ့ စတက္ဘီတစ္ေယာက္ ေရွ႕တန္းကို ျပန္သြားတာပါပဲ။ စတက္ဘီဟာ အေမရိကန္စစ္သည္ေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ကို ျမွင့္တင္ေပးႏုိင္ခဲ့တဲ့ ေခြးေလးတစ္ေကာင္ပါပဲ။ ျပင္သစ္စစ္မ်က္ႏွာျပင္ကေန ျပန္ေရာက္လာတဲ့ စတက္ဘီကို အေမရိကန္က အမ်ိဳးသမီးၾကီးတစ္ေယာက္ က အက်ီၤခ်ဳပ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီအက်ီၤေပၚမွာ သူ႕အတြက္ ဂုဏ္ျပဳတဲ့ ဆုတံဆိပ္ေတြအားလံုးကို ခ်ိတ္ဆြဲ
ေပးခဲ့ပါတယ္။ ပဲရစ္မွာတုန္းက တပ္ၾကပ္ ကြန္ရိုးနဲ႕အတူ စတက္ဘီက ကေလးမေလးတစ္ေယာက္ ကား တိုက္ခံရမယ့္အျဖစ္ကေနလည္း ကယ္တင္ခဲ့ပါေသးတယ္။ စစ္ၾကီးျပီးေတာ့ ကြန္ရိုးဟာ စတက္ဘီကို သူ႕အိမ္ကို ေခၚေဆာင္သြားခဲ့ပါတယ္။
စစ္ျပီးေတာ့ စတက္ဘီဟာ ျပည္သူ႕အခ်စ္ေတာ္
ေခြးကေလးတစ္ေကာင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ စစ္ေရးျပအခမ္းအနားေတြမွာလည္း သူမပါရင္ မျပီးသလိုပါပဲ။ ဒီေခြးကေလးကို အေမရိကန္ သမၼတ ၀ီဒရိုး ၀ီလ္ဆင္၊ ကယ္လ္ဗင္ ကိုလုိက္၊ ၀ါရန္ ဂ်ီ ဟာဒင္းတို႕ကလည္း ေတြ႕ဆံုခဲ့ၾကပါတယ္။ တစက္ဘီဆိုတဲ့ေခြးကေလးကို အေမရိကန္ စစ္တပ္ရဲ႕ American Legion၊ ၾကက္ေျခနီအဖြဲ႕အစည္း၊ YMCA (Young Men’s Christian Association) အသင္းတို႕က ရာသက္ပန္ အသင္း၀င္အျဖစ္ ဂုဏ္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၂၁ခုႏွစ္မွာ သူ႕ရဲ႕ ႏုိင္ငံအတြက္စြမ္းေဆာင္မႈ႕ေတြအတြက္ Humane Education Society အဖြဲ႕ကေန ေရႊတံဆိပ္ ခ်ီးျမွင့္ခဲ့ပါတယ္။ စတက္ဘီကို အေမရိကန္ ပထမကမၻာစစ္ရဲ႕ ဂုဏ္ျပဳသူမ်ား တံတုိင္းမွာ သူ႕နာမည္နဲ႕ အုတ္တစ္ခ်ပ္ေရးထိုးကာ ဂုဏ္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ စတက္ဘီဟာ ၁၉၂၆ခုႏွစ္မွာ ကြန္ရိုးရဲ႕ လက္ေပၚမွာပဲ ေသဆံုးသြားခဲ့ပါတယ္။ ေသဆံုးတဲ့အခ်ိန္မွာ စတက္ဘီရဲ႕အသက္ဟာ ၉ႏွစ္ ဒါမွမဟုတ္ ၁၀ႏွစ္လို႕ ခန္႕မွန္းၾကပါတယ္။
Source : (Link)
Chips
ခ်စ္(ပ္)(စ္) ဆိုတဲ့ ေခြးကေလးကေတာ့ ဒုတိယ ကမၻာစစ္အတြင္းမွာ ထူးထူျခားျခား စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ တဲ့
ေခြးကေလးပါ။ Chips ဟာ ဂ်ာမန္ေခြးမ်ိဳး (German Shepherd)၊ Collie နဲ႕ Husky ေခြးမ်ိဳးစပ္ထားတဲ့ ေခြးကေလးတစ္ေကာင္ပါ။ ဒုတိယ ကမၻာစစ္ၾကီးျဖစ္ေတာ့ အေမရိကန္က ေခြးပိုင္ရွင္
ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ သူတို႕ရဲ႕ေခြးေတြကို စစ္အတြင္းမွာ အသံုးျပဳႏုိင္ေစဖို႕ စစ္ထဲကို လွဴဒါန္းခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီလိုပါပဲ Chips ရဲ႕ သခင္ျဖစ္သူ အက္၀ဒ္ ေဂ်၊ ၀ါရန္ ဟာ သူ႕ရဲ႕ ေခြးကေလး Chips ကို ဒုတိယ ကမၻာစစ္အတြင္းမွာ အသံုးျပဳဖို႕ဆိုျပီးေတာ့ လွဴဒါန္းခဲ့ပါ တယ္။ ၁၉၄၂ ခုႏွစ္မွာ Chips ကို ဗာဂ်ီးနီယားျပည္နယ္၊
ေခြးေလ့က်င့္ေရးေက်ာင္း (Front Royal) မွာ ေလ့က်င့္ေပးခဲ့ ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ Chips ကို ေျချမန္တပ္မ ၃ေအာက္မွာ အမႈ႕ထမ္းေစျပီးေတာ့ အာဖရိက
ေျမာက္ပိုင္း၊ အီတလီ၊ ျပင္သစ္၊ ဂ်ာမနီနဲ႕ စစ္စလီကြ်န္းတို႕ကို ေစလႊတ္ျပီးေတာ့ စစ္မႈ႕ထမ္းေစခဲ့ပါတယ္။
၁၉၄၅
ခုႏွစ္မွာေတာ့ Chips ကို စစ္ေျမျပင္မွ
ျပန္ခြင့္ျပဳခဲ့ျပီးေတာ့ သူ႕ ၀ါရန္ဆီကို ျပန္ပို႕ေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္
ကာၾကာရွည္ စစ္ပြဲမွာ ရခဲ့တဲ့ ဒဏ္ရာေတြေၾကာင့္
Chips ဟာ အိမ္ျပန္ေရာက္ျပီး ၇ လအၾကာမွာ ေသဆံုးခဲ့ရပါတယ္။ Chips
ေသဆံုးတဲ့အခ်ိန္မွာ ၆ ႏွစ္သား အရြယ္ပဲ ရွိပါေသးတယ္။ Chips ရဲ႕
ရုပ္ၾကြင္းကို အေမရိကန္ႏုိင္ငံ၊
Hartsdale မွာရွိတဲ့ The Peaceable Kingdom Pet Cemetery မွာ
ျမႈပ္ႏွံခဲ့ၾကပါတယ္။ ၁၉၉၀ မွာေတာ့ ဒစ္စနီက Chips The War Dog ဆိုျပီးေတာ့
Chips ကို ဂုဏ္ျပဳတဲ့ အေနနဲ႕ ရုပ္ရွင္ရိုက္ကူးျပီးခဲ့ပါတယ္။
Source : (Link)
ဟိုက္ခ်ီကို
ဟိုက္ခ်ီကို(Hachiko) ဆိုတဲ့ ရုပ္ရွင္ေလးကိုလည္း ၾကည့္ဖူးၾကမွာပါ။ လြမ္းေမာဖြယ္ရာ ေကာင္းျပီး သခင့္အေပၚကို သစၥာရွိလွတဲ့ ဂ်ပန္က ေခြးကေလးေပါ့။ ဟိုခ်ီကို ကို ၁၉၂၃ ခုႏွစ္ ႏုိ၀င္ဘာ ၁၀ ရက္ေန႕မွာေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္။ သူ႕ကို သူ႕သခင္ တိုက်ိဳ တကၠသိုလ္က စိုက္ပ်ိဳးေရး ဘာသာ႒ာနက ႒ာနမႈး ဟီဒဲဆာဘူရို ယူႏို ့ပါ။ မနက္တိုင္း ဟုိက္ခ်ီကိုက သူ႕သခင္ကို ရွီဘူယ ဘူတာရံုကို လိုက္ပို႕ေနၾက။ ညေန ယူႏုိျပန္လာခ်ိန္ဆိုရင္ ဟုိက္ခ်ီကို က ဘူတာရံုကို လာၾကိဳေနၾက။ ဒီလိုနဲ႕ သူ႕သခင္နဲ႕ ဟုိက္ခ်ီကိုၾကား သံေယာဇဥ္တြယ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၁၉၂၅ ခုႏွစ္ေမလမွာေတာ့ သခင္ျဖစ္သူဟာ တိုက်ိဳတကၠသိုလ္ မွာပဲ ႏွလံုးေသြးေၾကာပိတ္ျပီးေတာ့ ေသဆံုးသြားခဲ့ပါတယ္။ ဟာခ်ီကို ညေနတုိင္း ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနရာ ရွီဘူရ ဘူတာရံုေလးကို ဘယ္ေတာ့မွ
ျပန္မလာႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဟိုက္ခ်ီကိုေလးကေတာ့ သခင္ျဖစ္သူ ျပန္အလာကို ညေနတုိင္း ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနဆဲပါ။ ဟိုက္ခ်ီကိုဟာ သူ႕သခင္ ကြယ္လြန္ျပီး ၉ ႏွစ္ၾကာတဲ့အထိ ရွီဘူရ ဘူတာရံုမွာ ညေနတုိင္း သခင္ျပန္လာတဲ့ အခ်ိန္ေလးကို ေမွ်ာ္ရင္းနဲ႕ ကုန္လြန္ေစခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ဘူတာရံုမွာ ေန႕စဥ္သြားလာေနၾကတဲ့ လူေတြဟာ ဟာခ်ီကိုေလးရဲ႕ အျဖစ္ကို သိရွိလာၾကပါတယ္။ ဟာခ်ီကိုေလး သူ႕သခင္ကို ေစာင့္စားေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အစာေရစာ ေကြ်းေမြးခဲ့ၾကပါတယ္။ ဟာခ်ီကိုကေတာ့ သခင္ သူဆီကို ျပန္လာႏုိး ျပန္လာႏုိးနဲ႕ သူမေသဆံုးခင္ အခ်ိန္အထိ ေစာင့္စားခဲ့ပါတယ္။ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံရဲ႕ ရွီဘူရ ဘူတာရံုေလးမွာေတာ့ ယေန႕တုိင္ ဟာခ်ီကိုရဲ႕ ေၾကးရုပ္ထုေလးကို ေတြ႕ျမင္ၾကရမွာပါ။ သစၥာရွိလွတဲ့ ေခြးကေလး ဟာခ်ီကိုအတြက္ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း ဧျပီလ ၈ ရက္ေန႕မွာ ေခြးခ်စ္သူေတြက ဟာရွီကိုေလးရဲ႕ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။ ဟာခ်ီကိုဟာ ၁၉၃၅ခုႏွစ္ မတ္လ ၈ ရက္ေန႕မွာ သခင္ျဖစ္သူ ျပန္အလာကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ရင္းနဲ႕ပဲ ရွီဘူရ လမ္းေဘး တစ္ေနရာမွာ ေသဆံုးခဲ့ပါတယ္။ ဟာခ်ီကိုရဲ႕ ရုပ္အေလာင္းကိုေတာ့ တိုက်ိဳျမိဳ႕ရဲ႕ မီနာတိုကူးက အိုယားမား သခ်ိဳင္းမွာ ျမႈပ္ႏွံခဲ့ပါတယ္။
တပ္ၾကပ္ၾကီး စတက္ဘီ
စတက္ဘီကေတာ့ သမိုင္းတစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ ဂုဏ္ျပဳတံဆိပ္ေတြ အမ်ားဆံုးရရွိခဲ့တဲ့ ေခြးစစ္သားေလးပါ။ ဂုဏ္ျပဳခံရတာမွ တပ္ၾကပ္ၾကီးရာထူးအထိကို သူ႕ကို ခ်ီးျမွင့္ခဲ့တာ။ ဒီလိုမ်ိဳး ေခြးထဲမွာ တပ္ၾကပ္ၾကီး ရာထူး ရခဲ့တာ သူတစ္ေကာင္ပဲ ရွိတယ္။ စတက္ဘီဟာ ေခြးဘီလူးနဲ႕ တယ္ရီယာ စပ္ထားတဲ့ေခြးကေလးပါ။ အသံက်ယ္က်ယ္နဲ႕ ေဟာင္တတ္တဲ့ ေခြးကေလးေပါ့။ စတက္ဘီ ေခြးစစ္သားျဖစ္လာပံုကလည္း အဆန္းသား။ သူ႕ သခင္ဘယ္သူလည္း၊ သူဘယ္ကလာသလဲ ဘယ္သူမွ မသိပါဘူး။ တစ္ေန႕ေတာ့ New Haven က ေယးလ္စစ္ေလ့က်င့္ကြင္းမွာ စစ္သားေတြ စစ္ေရးေလ့က်င့္ေနတုန္း စတက္ဘီတစ္ေကာင္ ေလ့က်င့္ေရးကြင္းထဲ၀င္လာျပီးေတာ့ ဟိုစပ္စပ္၊ ဒီစပ္စပ္နဲ႕ ေလ့က်င့္ေရးကြင္းထဲက ရာထူးအဆင့္မေရြး စစ္သည္ေတြအားလံုးနဲ႕ မိတ္ဖြဲ႕ျပီး ေနာက္ပိုင္းေတာ့ စစ္သည္ေတြရဲ႕ အခ်စ္ေတာ္ ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ စစ္သည္ေတြ စစ္ေျမျပင္ထြက္ေတာ့ ေရာဘတ္ ကြန္ရိြဳင္း ဆိုတဲ့ တပ္ၾကပ္တစ္ေယာက္က စတက္ဘီကို သေဘၤာေပၚကို ၀ွက္ျပီး တင္ေဆာင္ခဲ့တာပါ။ ဒီလိုနဲ႕ စတက္ဘီဟာ အေမရိကန္ရဲ႕ ပထမဆံုး ေခြးစစ္သည္
ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။
စတပ္ဘီဟာ အေမရိကန္စစ္တပ္ရဲ႕ ေျချမန္တပ္ရင္
၁၀၂ မွာ စစ္မႈ႕ထမ္းခဲ့တာပါ။ သူဟာ စစ္ပြဲေပါင္း
၁၇ ပြဲကို ၁၈ လာတာ ဆင္ႏြဲခဲ့တဲ့ အာဂေခြးပါ။
သူ႕ရဲ႕ ပထမဆံုး စစ္ပြဲကေတာ့ ၁၉၁၈ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၅ ရက္ေန႕ ျပင္သစ္စစ္ေျမျပင္
Chemin des Dames စစ္ပြဲျဖစ္ပါတယ္။ စစ္ပြဲဟာ
ေန႕ေရာ၊ ညေရာ မနားပဲ တစ္လေက်ာ္ၾကာျဖစ္ခဲ့တဲ့ စစ္ပြဲတစ္ပြဲျဖစ္ပါတယ္။ စစ္ပြဲေတြနဲ႕ ရင္းႏွီလာခဲ့တဲ့ စတက္ဘီဟာ သူ႕စစ္သည္ေတြကို
အဆိပ္ဓာတ္ေငြ႕ေတြနဲ႕ တိုက္ခိုက္မႈ႕ေတြရွိခဲ့ရင္ အခ်က္ေပးခဲ့ပါတယ္။ စစ္ေျမျပင္ စစ္ပြဲျပီးသြားရင္လည္း ဒဏ္ရာရျပီး လဲက်ေနတဲ့
စစ္သည္ေတြကို စတက္ဘီက ေနရာရွာေဖြေပးခဲ့ပါတယ္။
ေနာက္ျပီးေတာ့ ရန္သူ စစ္တပ္ၾကီး ေရႊ႕လွ်ားလာတာကိုလည္း စစ္သည္ေတြ မၾကားခင္မွာပဲ
စတက္ဘီက ၾကားႏုိင္ပါတယ္။ အာဂြန္နီစစ္ပြဲမွာေတာ့
စတက္ဘီဟာ ဂ်ာမနီ စပိုင္ေတြကို အထိက ဖမ္းဆီးေပးႏုိင္ခဲ့တဲ့ ေခြးကေလးပါ။
၁၉၁၈ ဧျပီလမွေတာ့ စတက္ဘီတစ္ေယာက္ ေရွ႕တန္းစစ္ေျမျပင္မွာ ဒဏ္ရာရခဲ့ပါတယ္။ တပ္ဆုတ္ေျပးတဲ့ ဂ်ာမနီစစ္သည္တစ္ေယာက္ ပစ္လိုက္တဲ့ လက္ပစ္ဗံုးေၾကာင့္ စတက္ဘီရဲ႕ ေရွေျခေထာက္မွာ ဒဏ္ရာရခဲ့ပါတယ္။ သူ႕ကို ေနာက္တန္းကို ျပန္ပို႕ခဲ့ျပီးေတာ့ ကုသေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒဏ္ရာက ျပန္ေကာင္းေတာ့ စတက္ဘီတစ္ေယာက္ ေရွ႕တန္းကို ျပန္သြားတာပါပဲ။ စတက္ဘီဟာ အေမရိကန္စစ္သည္ေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ကို ျမွင့္တင္ေပးႏုိင္ခဲ့တဲ့ ေခြးေလးတစ္ေကာင္ပါပဲ။ ျပင္သစ္စစ္မ်က္ႏွာျပင္ကေန ျပန္ေရာက္လာတဲ့ စတက္ဘီကို အေမရိကန္က အမ်ိဳးသမီးၾကီးတစ္ေယာက္ က အက်ီၤခ်ဳပ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီအက်ီၤေပၚမွာ သူ႕အတြက္ ဂုဏ္ျပဳတဲ့ ဆုတံဆိပ္ေတြအားလံုးကို ခ်ိတ္ဆြဲ
ေပးခဲ့ပါတယ္။ ပဲရစ္မွာတုန္းက တပ္ၾကပ္ ကြန္ရိုးနဲ႕အတူ စတက္ဘီက ကေလးမေလးတစ္ေယာက္ ကား တိုက္ခံရမယ့္အျဖစ္ကေနလည္း ကယ္တင္ခဲ့ပါေသးတယ္။ စစ္ၾကီးျပီးေတာ့ ကြန္ရိုးဟာ စတက္ဘီကို သူ႕အိမ္ကို ေခၚေဆာင္သြားခဲ့ပါတယ္။
စစ္ျပီးေတာ့ စတက္ဘီဟာ ျပည္သူ႕အခ်စ္ေတာ္
ေခြးကေလးတစ္ေကာင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ စစ္ေရးျပအခမ္းအနားေတြမွာလည္း သူမပါရင္ မျပီးသလိုပါပဲ။ ဒီေခြးကေလးကို အေမရိကန္ သမၼတ ၀ီဒရိုး ၀ီလ္ဆင္၊ ကယ္လ္ဗင္ ကိုလုိက္၊ ၀ါရန္ ဂ်ီ ဟာဒင္းတို႕ကလည္း ေတြ႕ဆံုခဲ့ၾကပါတယ္။ တစက္ဘီဆိုတဲ့ေခြးကေလးကို အေမရိကန္ စစ္တပ္ရဲ႕ American Legion၊ ၾကက္ေျခနီအဖြဲ႕အစည္း၊ YMCA (Young Men’s Christian Association) အသင္းတို႕က ရာသက္ပန္ အသင္း၀င္အျဖစ္ ဂုဏ္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၂၁ခုႏွစ္မွာ သူ႕ရဲ႕ ႏုိင္ငံအတြက္စြမ္းေဆာင္မႈ႕ေတြအတြက္ Humane Education Society အဖြဲ႕ကေန ေရႊတံဆိပ္ ခ်ီးျမွင့္ခဲ့ပါတယ္။ စတက္ဘီကို အေမရိကန္ ပထမကမၻာစစ္ရဲ႕ ဂုဏ္ျပဳသူမ်ား တံတုိင္းမွာ သူ႕နာမည္နဲ႕ အုတ္တစ္ခ်ပ္ေရးထိုးကာ ဂုဏ္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ စတက္ဘီဟာ ၁၉၂၆ခုႏွစ္မွာ ကြန္ရိုးရဲ႕ လက္ေပၚမွာပဲ ေသဆံုးသြားခဲ့ပါတယ္။ ေသဆံုးတဲ့အခ်ိန္မွာ စတက္ဘီရဲ႕အသက္ဟာ ၉ႏွစ္ ဒါမွမဟုတ္ ၁၀ႏွစ္လို႕ ခန္႕မွန္းၾကပါတယ္။
Source : (Link)
Chips
ခ်စ္(ပ္)(စ္) ဆိုတဲ့ ေခြးကေလးကေတာ့ ဒုတိယ ကမၻာစစ္အတြင္းမွာ ထူးထူျခားျခား စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ တဲ့
ေခြးကေလးပါ။ Chips ဟာ ဂ်ာမန္ေခြးမ်ိဳး (German Shepherd)၊ Collie နဲ႕ Husky ေခြးမ်ိဳးစပ္ထားတဲ့ ေခြးကေလးတစ္ေကာင္ပါ။ ဒုတိယ ကမၻာစစ္ၾကီးျဖစ္ေတာ့ အေမရိကန္က ေခြးပိုင္ရွင္
ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ သူတို႕ရဲ႕ေခြးေတြကို စစ္အတြင္းမွာ အသံုးျပဳႏုိင္ေစဖို႕ စစ္ထဲကို လွဴဒါန္းခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီလိုပါပဲ Chips ရဲ႕ သခင္ျဖစ္သူ အက္၀ဒ္ ေဂ်၊ ၀ါရန္ ဟာ သူ႕ရဲ႕ ေခြးကေလး Chips ကို ဒုတိယ ကမၻာစစ္အတြင္းမွာ အသံုးျပဳဖို႕ဆိုျပီးေတာ့ လွဴဒါန္းခဲ့ပါ တယ္။ ၁၉၄၂ ခုႏွစ္မွာ Chips ကို ဗာဂ်ီးနီယားျပည္နယ္၊
ေခြးေလ့က်င့္ေရးေက်ာင္း (Front Royal) မွာ ေလ့က်င့္ေပးခဲ့ ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ Chips ကို ေျချမန္တပ္မ ၃ေအာက္မွာ အမႈ႕ထမ္းေစျပီးေတာ့ အာဖရိက
ေျမာက္ပိုင္း၊ အီတလီ၊ ျပင္သစ္၊ ဂ်ာမနီနဲ႕ စစ္စလီကြ်န္းတို႕ကို ေစလႊတ္ျပီးေတာ့ စစ္မႈ႕ထမ္းေစခဲ့ပါတယ္။
Chips ဟာ
ဒုတိယ ကမၻာစစ္အတြင္းမွာ ပထမဦးဆံုး
ႏုိင္ငံရပ္ျခားကို ေစလႊတ္ျပီး စစ္မႈ႕ထမ္းဖုိ႕ေစခုိင္းျခင္းခံရတဲ့ ပထမဆံုး
ေခြးစစ္သည္ပါပဲ။ သူ႕ကိုထိန္းတဲ့ သူကေတာ့ ဂြ်န္ ပီ ရို၀ဲလ္ဆို သူျဖစ္ပါတယ္။
ဥေရာပတစ္ခြင္ စစ္ပြဲေတြ ၈ ပြဲေလာက္ႏႊဲျပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့
Chips ဟာ စစ္ပြဲက အက်ဥ္း သားေတြကို ေခၚေဆာင္တဲ့ ေနရာေတြေရာ၊ သံခ်ပ္ကာတပ္မရဲ႕
အေစာင့္အျဖစ္ေရာ
အမႈ႕ထမ္းခဲ့ပါတယ္။
Chips ရဲ႕
ေက်ာ္ၾကားခဲ့တဲ့ ျဖစ္ရပ္ကေတာ့
စစ္စလီကြ်န္းကို သိမ္းပိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာျဖစ္ပါတယ္။ အေမရိကန္စစ္တပ္ဟာ
ရန္သူရဲ႕ ကတုတ္က်င္းကို ၀ုိင္းရံထားျပီးေတာ့
လက္နက္ခ်ခုိင္းေနတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ Chips ဟာ သူ႕သခင္လက္ကေနထြက္ေျပးျပီးေတာ့
ကတုတ္က်င္းထဲကေန
ခံပစ္ေနတဲ့ ရန္သူေတြဆီကို ခုန္၀င္သြားခဲ့ပါတယ္။
ကတုတ္က်င္းထဲက စစ္သည္ေတြဟာ Chips ကို ေသနတ္ေတြနဲ႕ ပစ္ခတ္ခဲ့ၾက ပါတယ္။ Chips
ဟာ ရန္သူေတြကို အရံႈးမေပးပဲ ျပန္လည္ တုိက္ခိုက္ခဲ့ပါ တယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ
Chips ရဲ႕စြမ္းေဆာင္ေရေၾကာင့္ စစ္သည္ေတြဟာ
လက္နက္ခ်ျပီး အဖမ္းခံ ခဲ့ၾကရပါတယ္။ အဲ့ဒီေန႕မွပဲ
Chips ေၾကာင့္ စစ္သည္ ၁၀ ဦးကို ထပ္မံဖမ္းဆီးႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။
ကတုတ္က်င္းထဲကို ၀င္ျပီး ရန္သူေတြကို တိုက္ခိုက္ခ်ိန္မွာ
Chips ရဲ႕ ဦးေခါင္းမွာ ဒဏ္ရာရခဲ့သလို၊ ယမ္းေလာင္တဲ့
ဒဏ္ရာေတြလည္းရခဲ့ပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕ စစ္အတြင္းက စြမ္းေဆာင္ရည္ေတြေၾကာင့္
ရဲရင့္တဲ့
စစ္သည္၀န္ထမ္းေကာင္း ေငြၾကယ္တံဆိပ္နဲ႕ Purple Heart လို႕ေခၚတဲ့
စစ္ပြဲအတြင္းမွာ ရြပ္ရြပ္ခြ်ံခြ်ံတိုက္ ခုိက္ရင္းဒဏ္ရာရတဲ့ သူေတြကို ေပးေလ့ရွိတဲ့ ဆုတံဆိပ္ကို ရရွိခဲ့ပါတယ္။
၁၉၄၃ ႏုိ၀င္ဘာ ၁၉မွာေတာ့ သူရဲ႕ အႏၱရာယ္မ်ားလွတဲ့
ကတုတ္က်င္းထဲကို ရဲရင့္စြာ ၀င္ေရာက္ျပီးေတာ့ ရန္သူေတြကို ေခ်မႈန္းႏုိင္မႈ႕ေၾကာင့္ စစ္သည္ေတြရဲ႕
အျမင့္ဆံုးဘြဲ႕ကို ခ်ီးျမွင့္ျခင္း ခံခဲ့ရပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတာကေတာ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ အဆိုပါ ဆုတံဆိပ္ေတြကို တပ္မေတာ္ရဲ႕
ေပၚလစီေၾကာင့္ ျပန္လည္ရုပ္သိမ္းခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။
တရိစၦာန္ေတြကို တရား၀င္ဆုတံဆိပ္ေတြ မေပးေတာ့ဘူးလို႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ခဲ့လို႕ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႕တပ္ရင္းက ရဲေဘာ္ေတြကေတာ့ Chips ကို
သူပါ၀င္ဆင္ႏႊဲခဲ့တဲ့ စစ္ပြဲေပါင္း ၈ ပြဲအတြက္ ဂုဏ္ျပဳတဲ့ ဆုတံဆိပ္ေတြကို ေပးအပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။
၁၉၄၅
ခုႏွစ္မွာေတာ့ Chips ကို စစ္ေျမျပင္မွ
ျပန္ခြင့္ျပဳခဲ့ျပီးေတာ့ သူ႕ ၀ါရန္ဆီကို ျပန္ပို႕ေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္
ကာၾကာရွည္ စစ္ပြဲမွာ ရခဲ့တဲ့ ဒဏ္ရာေတြေၾကာင့္
Chips ဟာ အိမ္ျပန္ေရာက္ျပီး ၇ လအၾကာမွာ ေသဆံုးခဲ့ရပါတယ္။ Chips
ေသဆံုးတဲ့အခ်ိန္မွာ ၆ ႏွစ္သား အရြယ္ပဲ ရွိပါေသးတယ္။ Chips ရဲ႕
ရုပ္ၾကြင္းကို အေမရိကန္ႏုိင္ငံ၊
Hartsdale မွာရွိတဲ့ The Peaceable Kingdom Pet Cemetery မွာ
ျမႈပ္ႏွံခဲ့ၾကပါတယ္။ ၁၉၉၀ မွာေတာ့ ဒစ္စနီက Chips The War Dog ဆိုျပီးေတာ့
Chips ကို ဂုဏ္ျပဳတဲ့ အေနနဲ႕ ရုပ္ရွင္ရိုက္ကူးျပီးခဲ့ပါတယ္။Source : (Link)
ဟိုက္ခ်ီကို(Hachiko) ဆိုတဲ့ ရုပ္ရွင္ေလးကိုလည္း ၾကည့္ဖူးၾကမွာပါ။ လြမ္းေမာဖြယ္ရာ ေကာင္းျပီး သခင့္အေပၚကို သစၥာရွိလွတဲ့ ဂ်ပန္က ေခြးကေလးေပါ့။ ဟိုခ်ီကို ကို ၁၉၂၃ ခုႏွစ္ ႏုိ၀င္ဘာ ၁၀ ရက္ေန႕မွာေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္။ သူ႕ကို သူ႕သခင္ တိုက်ိဳ တကၠသိုလ္က စိုက္ပ်ိဳးေရး ဘာသာ႒ာနက ႒ာနမႈး ဟီဒဲဆာဘူရို ယူႏို ့ပါ။ မနက္တိုင္း ဟုိက္ခ်ီကိုက သူ႕သခင္ကို ရွီဘူယ ဘူတာရံုကို လိုက္ပို႕ေနၾက။ ညေန ယူႏုိျပန္လာခ်ိန္ဆိုရင္ ဟုိက္ခ်ီကို က ဘူတာရံုကို လာၾကိဳေနၾက။ ဒီလိုနဲ႕ သူ႕သခင္နဲ႕ ဟုိက္ခ်ီကိုၾကား သံေယာဇဥ္တြယ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၁၉၂၅ ခုႏွစ္ေမလမွာေတာ့ သခင္ျဖစ္သူဟာ တိုက်ိဳတကၠသိုလ္ မွာပဲ ႏွလံုးေသြးေၾကာပိတ္ျပီးေတာ့ ေသဆံုးသြားခဲ့ပါတယ္။ ဟာခ်ီကို ညေနတုိင္း ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနရာ ရွီဘူရ ဘူတာရံုေလးကို ဘယ္ေတာ့မွ
ျပန္မလာႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဟိုက္ခ်ီကိုေလးကေတာ့ သခင္ျဖစ္သူ ျပန္အလာကို ညေနတုိင္း ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနဆဲပါ။ ဟိုက္ခ်ီကိုဟာ သူ႕သခင္ ကြယ္လြန္ျပီး ၉ ႏွစ္ၾကာတဲ့အထိ ရွီဘူရ ဘူတာရံုမွာ ညေနတုိင္း သခင္ျပန္လာတဲ့ အခ်ိန္ေလးကို ေမွ်ာ္ရင္းနဲ႕ ကုန္လြန္ေစခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ဘူတာရံုမွာ ေန႕စဥ္သြားလာေနၾကတဲ့ လူေတြဟာ ဟာခ်ီကိုေလးရဲ႕ အျဖစ္ကို သိရွိလာၾကပါတယ္။ ဟာခ်ီကိုေလး သူ႕သခင္ကို ေစာင့္စားေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အစာေရစာ ေကြ်းေမြးခဲ့ၾကပါတယ္။ ဟာခ်ီကိုကေတာ့ သခင္ သူဆီကို ျပန္လာႏုိး ျပန္လာႏုိးနဲ႕ သူမေသဆံုးခင္ အခ်ိန္အထိ ေစာင့္စားခဲ့ပါတယ္။ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံရဲ႕ ရွီဘူရ ဘူတာရံုေလးမွာေတာ့ ယေန႕တုိင္ ဟာခ်ီကိုရဲ႕ ေၾကးရုပ္ထုေလးကို ေတြ႕ျမင္ၾကရမွာပါ။ သစၥာရွိလွတဲ့ ေခြးကေလး ဟာခ်ီကိုအတြက္ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း ဧျပီလ ၈ ရက္ေန႕မွာ ေခြးခ်စ္သူေတြက ဟာရွီကိုေလးရဲ႕ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။ ဟာခ်ီကိုဟာ ၁၉၃၅ခုႏွစ္ မတ္လ ၈ ရက္ေန႕မွာ သခင္ျဖစ္သူ ျပန္အလာကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ရင္းနဲ႕ပဲ ရွီဘူရ လမ္းေဘး တစ္ေနရာမွာ ေသဆံုးခဲ့ပါတယ္။ ဟာခ်ီကိုရဲ႕ ရုပ္အေလာင္းကိုေတာ့ တိုက်ိဳျမိဳ႕ရဲ႕ မီနာတိုကူးက အိုယားမား သခ်ိဳင္းမွာ ျမႈပ္ႏွံခဲ့ပါတယ္။
ဟိုက္ခ်ီကိုေလးရဲက အုတ္ဂူ
သစၥာရွိလွတဲ့ ဟိုက္ခ်ီကိုေလးရဲ႕ အမွတ္တရ ေၾကးရုပ္ထု.. ဒီရုပ္ထုဟာ
ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ တိုက်ိဳျမိဳ႕ရဲ႕ ရွီဘူရ ဘူတာရံုရဲ႕ ထြက္ေပါက္ နံပါတ္ ၅
မွာရွိပါတယ္။ ပထမဆံုးရုပ္ထုကိုေတာ့ ၁၉၃၄ ဟိုက္ခ်ီကို မေသဆံုးခင္
တစ္ႏွစ္အလိုထဲက စိုက္ထူခဲ့တာျဖစ္ျပီး ဖြင့္ပြဲမွာ
ဟိုက္ခ်ီကိုေလးလည္း ေဘးနားမွာ ရွိေနခဲ့ပါတယ္... ခုျမင္ရတဲ့ ရုပ္ထုကေတာ့
ဒုတိယ ကမၻာစစ္ျပီးေနာက္မွာက ရုပ္ထုေလးပါ။
Source : (Link)









No comments: